Çocuk, incecik sesiyle fısıldar gibi inledi.Elinden tutan kadını kendine doğru çekmeye çalıştı ve acıyla: “Anne, gözüme bir şey kaçtı!” dedi. Anne pek oralı olmadı, yanındaki arkadaşı ve o, vitrindeki kazağın nasıl örülmüş olabileceği hakkında heyecanlı heyecanlı konuşmaya devam ettiler. ”İki ters bir düz bu.” dedi anne.”Çok kolaydır bunu yapması ama boğaz modeli değişik sanki biraz.” “Canım,daha yakından baktın mıydı…
Ah, elleriyle yaptığı oyuncak bebeklere böyle beğene beğene bakmaktan bir vazgeçse. Kendi nazarının herkesinkinden daha etkili olduğunu görebilse. Başkalarının onu hapsettiği kabuktan sıyrılabilmek için önce kendi kabuğunu ellerini kanata kanata çatlatması gerektiğini anlasa. Bozkırın o dümdüz, tozlu sıcağında, uzaktaki Erciyes silüetine yanından gelip geçen insanların kendisini süzmesine aldırmadan dalmış bakarken tüm bunlar kafasına dank etse…
Küçük bir çocukken dinlenen masallar insanın ruhunu büyüler. Pembe böcekli geceliğinin içinde, sıcacık yatağında uzanmışken, minik bukleleriyle oynayıp ona masal anlatan annenin gül kokulu kremini içine çeken çocuk için dünyada her şey öylesine tam ve güzeldir ki masal, onun gününün mutluluğuna yapılan bir yama değil, başka bir boyuta sıçramaktır artık. Siz deyin gökyüzüne ulaşan bir…
ruzgarustu 